مقررات شفافیت قانون AI اروپا: مقاله 13 و 50
قانون AI اروپا شفافیت را به دو رژیم تقسیم می کند. مقاله 13 در رابطه بین ارائه دهندگان و کاربران سیستم های AI با خطر بالا فعالیت می کند. مقاله 50 در رابطه بین سیستم های AI و افراد با آنها تعامل دارند — شامل ربات ها، فیکس های عمیق و محتوای تولید شده توسط AI.
آخرین بروزرسانی: April 29, 2026
مقاله 13: شفافیت برای کاربران
ارائه دهندگان AI باید اطلاعات کافی را برای استفاده صحیح از سیستم و نظارت معنادار به کاربران ارائه دهند.
- تعیین هویت و اطلاعات تماس ارائه دهنده
- 目的، accuracy، robustness، و properties امنیتی
- محدودیت های شناخته شده و استفاده های شناخته شده بالقوه
- عملکرد در مورد افراد یا گروه های خاص
- نیازهای داده ورودی و تفسیر انتظار زده شده
- اقدامات نظارت انسانی و نحوه استفاده از آنها
- انتظارات نگهداری و چرخه عمر
مقاله 50: شفافیت برای کاربران و عموم
مقاله 50 گسترده تر از سیستم های خطر بالا فعالیت می کند. چهار وظیفه اصلی:
- اعلام تعامل AI — افراد طبیعی باید مطلع شوند که با سیستم AI تعامل دارند (مانند ربات ها)، مگر اینکه از زمینه آشکار باشد
- علامت گذاری محتوای مصنوعی — صوت، تصویر، ویدئو یا متن تولید شده توسط AI باید قابل خواندن توسط ماشین و قابل تشخیص به عنوان مصنوعی باشد
- اعلام فیکس عمیق — محتوای واقعی افراد یا رویدادها باید به عنوان مصنوعی تولید شده، با استثناهای محدود برای آثار هنری، طنز یا تخیلی آشکار شود
- متن عمومی — متن تولید شده توسط AI برای اطلاع عموم در مورد مسائل عمومی باید آشکار شود مگر اینکه بازبینی انسانی و مسئولیت ویراستاری در آن اعمال شود
چگونه مقالات 13 و 50 با هم تعامل دارند
دو رژیم شفافیت در سطح های مختلف زنجیره ارزش فعالیت می کنند:
مقاله 13 یک الزام B2B بین ارائه دهندگان و کاربران سیستم های AI با خطر بالا است. مقاله 50 در سطح کاربر است. ارائه دهنده یک سیستم ربات با خطر بالا باید به کاربران خود مقاله 13 را ارائه دهد و همچنین باید به افراد طبیعی که با ربات صحبت می کنند، مقاله 50 را اعلام کند.